Dr Brain, Dr Head, the Headmistress and Dr Parkinson

Sir Russell Brain
Sir Henry Head

Sir dr Russell Brain (1895-1966) was an eminent British neurologist (nomen est omen). Sir dr Henry Head (1861-1940) was also an eminent British neurologist (nomen est omen). At the age of 42, Henry Head married  headmistress (sic) of the Brighton school of girls, Ruth Mayhew. Henry Head himself suffered in his later life from Parkinson’s disease (a disease named after an eminent British physician, James Parkinson  (1755-1828)). The first symptoms were recognised by Russell Brain: “Sir Henry Head, a pioneer in British neurology, had a habit of shaking his leg while he sat in an auditorium listening to a lecture; and one day, Russell Brain (later given the title of “Lord Brain”), noted that Sir Henry was not shaking his leg anymore.  Brain said that he thought that Sir Henry Head was showing the early signs of Parkinson’s disease, and he turned out to be quite correct.” (From: History, Progress, and Current Treatment of Parkinson’s Disease, 1817 – 2002. Presented to Parkinson’s Disease Support Group, Easter Seals, Oakland, California.February 7, 2002).

Marc Abrahams, editor of the Annals of Improbable Research wrote recently in The Guardian a brilliant column on the Brain-Head connection.

Nomen est omen: de naam is een voorteken. The name is fitting the person.

De schoonheid van migraine

Gisteren, aan het einde van de middag, kreeg ik ineens een aanval van migraine. Het was jaren geleden dat mij dat eerder was overkomen. Gelukkig is de migraine bij mij zonder hoofdpijn (acephalic migraine), maar bestaat alleen uit visuele verschijnselen. Eerst werd het in mijn centrale blik wat vaag, waarna er zogenaamde flikkerscotomen ontstonden. Snel bewegende flitsen die langzaam, in beide ogen, naar de linker zijkant verschoven.  Omdat je toch niets zinnigs kan doen tijdens zo’n aanval ben ik er maar eens voor gaan zitten en heb mij geconcentreerd op de beelden. Een fraai zilverkleurig gezaagd motief flitste door mijn blikveld. Als ik mijn ogen sloot werd het geel-oranje van kleur. Het klinkt raar wellicht, maar ik genoot ervan en werd er zelfs rustig van. Toen de flitsen na zo’n twintig minuten verdwenen waren en ik weer normaal kon kijken miste ik ze een beetje, het had best nog tien minuten langer mogen duren.

Flikkerscotomen worden door de migraine lijders niet zelden als fraai en boeiend beschreven. Klaus Podoll en Derek Robinson publiceerden er in 2009 zelfs een boek over, ‘Migraine art. The migraine experience from within‘. In dit boek meer dan 300 artistieke weergaven van een migraine attack. De zaagvormige flisten worden klaarblijkelijk door velen gezien. Informatie over Migraine art is te vinden op de website van de Migraine Aura Foundation. Een andere website die Migraine aura art weergeeft is van relieve-migraine-headache.com.

De flikkerscotomen ontstaan door een abnormaal functioneren van de occipitale cortex van de hersenen. Meestal zijn ze bilateraal en gelijk van vorm (vaak boogvormig).

Gelukkig heb ik geen hoofdpijn na de visuele verschijnselen, dus kan ik met een gerust hart zeggen: ‘Doe er nog maar eens een’.